13 Αυγ 2018

Έβαλαν ΑμΕΑ να ταξιδέψει σε πλοίο μαζί με τα αυτοκίνητα...



Τις απάνθρωπες συνθήκες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα του 2018 οι συμπολίτες μας με κινητικά προβλήματα φέρνει για πολλοστή φορά στο φως η καταγγελία πολίτη που υποχρεώθηκε να...
ταξιδέψει… μαζί με τα αυτοκίνητα επειδή βρίσκεται σε αναπηρικό αμαξίδιο.

 Ο Δημήτρης Αντωνίου κατέφυγε στο Facebook για να ρίξει φως στα ανυπέρβλητα προβλήματα που αντιμετωπίζουν διαρκώς στη χώρα μας τα άτομα με κινητικά προβλήματα, περιγράφοντας το Γολγοθά που πέρασε για να κάνει μια απλή διαδρομή από την Καβάλα στη Θάσο με φέρι μπόουτ, όπου, φυσικά δεν υπήρχαν υποδομές για ΑμΕΑ.

Η περιγραφή του μόνο ντροπή μπορεί να προκαλέσει για τον «πολιτισμό» με τον οποίο αναγκάζουμε, στην Ελλάδα του 2018, να ζουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες…

«Εδώ βλέπετε εμένα ‘’παγιδευμένο’’ με το αναπηρικό μου αμαξίδιο μεσα στο αυτοκίνητο σε μια πλατφόρμα στάθμευσης των οχημάτων ενός ferry boat που πάει προς Θάσο. Ξέρετε γιατί;

Είπα φέτος να προσπαθήσω να ‘’κάνω διακοπές’’ 2-3 μέρες στην Καβάλα και σκέφτηκα γιατί να μην πάω και σε ένα νησί (πρώτη φορά μετά το ατύχημα), μιας και η θάσος είναι απέναντι. Στην αρχή ενθουσιάστηκα με την ιδέα ! Αμέσως όμως συνάντησα δυσκολίες που δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είναι αληθινές!

Σχεδόν κανένα ferry boat δεν έχει προδιαγραφές (ασανσέρ ή κάτι αντίστοιχο) ώστε το αναπηρικό αμαξίδιο να μπορεί να βγαίνει από το αυτοκίνητο και να ανεβαίνει στο κατάστρωμα του πλοίου. Ίσα ίσα μου ‘’έκαναν και χάρη’’ που μου το επιτρέψανε γιατί σε πιο μακρινά ταξίδια για λόγους ασφαλείας δεν γίνεται να μένω εκεί κάτω. Αλλά ούτε και πάνω μπορώ να ανέβω. ‘’ΊΣΑ ΙΣΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΧΑΡΗ’’ ;;;;

ΑΡΑ. Να λέω και ευχαριστώ που είμαι σαν τον ποντικό μες το αυτοκίνητο, αντί να βρίσκομαι στο κατάστρωμα και να απολαμβάνω τη διαδρομή.

Φανταστείτε έστειλα έναν φίλο μου επάνω (και αυτοί ‘’αναγκάστηκαν’’ να μείνουν μαζί μου μες το αυτοκίνητο) για να βγάλει κάποιες φωτογραφίες για να δω τουλάχιστον έτσι την όμορφη θέα. Και για πιο μακρινούς προορισμούς ούτε να το διανοούμαι… το 2018… που όλοι είμαστε ευαίσθητοι με την αναπηρία και προσπαθούμε να εξαλείψουμε τις ‘’αδικίες’’-διακρίσεις.

Δεν θα κάτσω να ψάξω τους νόμους γιατί είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και αποκλείεται να ‘’επιτρέπουν’’ κάτι τέτοιο. Απλά κανενός δεν του καίγεται καρφί για το αν ‘’εγώ’’ στην αναπηρική καρέκλα στερούμαι το δικαίωμα να ταξιδέψω σαν άνθρωπος με το πλοίο αντί να ντροπιάζομαι και να θλίβομαι με αυτήν την απαράδεχτη αντιμετώπιση…

Μια ακόμη μάχη μόλις ξεκίνησε...»

documentonews.gr