20 Μαΐ 2018

Ο αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας Κώστας Καλαϊτζίδης στις εκδηλώσεις για την ημέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας, στην Επισκοπή Νάουσας


Την ημέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας τίμησε σήμερα Κυριακή 20η Μαΐου, η Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας, στην τοπική κοινότητα της Επισκοπής Νάουσας.  Μετά την Θεία Λειτουργία και την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης στον Ι. Ν Αγίου Ελευθερίου, ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια του νέου μνημείου για τους 353.000 νεκρούς του Πόντου,  και κατάθεση στεφάν

Στην ομιλία του, στον χώρο του μνημείου, ο αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας Κώστας Καλαϊτζίδης, αναφέρθηκε στο οργανωμένο σχέδιο του Κεμάλ, του Τοπάλ Οσμάν και του στρατιωτικού συνεργάτη τους, Γερμανού Συνταγματάρχη Λίμαν Φον Σάντερς, για την μαζική εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου, επισημαίνοντας ότι ,δεύτερη φάση του σχεδίου των Νεότουρκων για την «τελική λύση» των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, την ίδια τελική λύση που εφάρμοσε η ναζιστική  Γερμανία στο ολοκαύτωμα του εβραϊκού λαού. «Σε τι διαφέρει το Άουσβιτς από τα περιβόητα τάγματα θανάτου του Κεμάλ, τα «Αμελέ Ταμπουρού»; Από το 1914 έως το 1924 δολοφονήθηκαν φρικτά 353.000 Πόντιοι, γυναίκες, παιδιά, βρέφη, άντρες, ηλικιωμένοι. Αν δεν είναι αυτό μαζική γενοκτονία, τότε τι είναι;» τόνισε ο κ. αντιπεριφερειάρχης, ο οποίος αναφέρθηκε στο έργο του πανεπιστημιακού δασκάλου και συντοπίτη μας Κώστα Φωτιάδη, στον οποίο ανέθεσε η Βουλή των Ελλήνων να συγγράψει το πόνημα για την Ποντιακή Γενοκτονία. Από τους  δεκατέσσερις τόμους του οποίου, το Ελληνικό Κοινοβούλιο εξέδωσε μόλις τον έναν, , αντί να καταλήξει μεταφρασμένο σε όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου, ειδικά δεν των συμμαχικών μας δυτικών κυβερνήσεων.

Ο κ. αντιπεριφερειάρχης αντιστοιχίζοντας την ίδια απαξία, και στην περίπτωση της καπηλείας του ονόματος της Μακεδονίας μας από τα σκόπια, είπε τα εξής.

« Αναγνωρίζετε  την ίδια απαξία του ελληνικού κράτους στην παραχάραξη της ιστορίας της Μακεδονίας, από το γειτονικό μόρφωμα των σκοπίων; Είδατε ποτέ καμιά κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών να αναθέσει στους ιστορικούς μας την  συγγραφή αντίστοιχου πονήματος  για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, για να σταλεί σε κυβερνήσεις, κρατικούς φορείς και επιστημονικούς συλλόγους, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης;»

Κλείνοντας την ομιλία του σημείωσε ότι αποτελεί καθήκον όλων των Ποντίων, όλων των Ελλήνων να μην επιτρέψουν την ιστορική λήθη.«Η σφαγή στην Τραπεζούντα και την Σμύρνη δεν ήταν συνωστισμός των Ελλήνων, αλλά δολοφονία, ίδια και απαράλλαχτη με τους τρόπους που εφαρμόζει σήμερα ο επίγονος του Τοπάλ Οσμάν, το ISIS. Κλείνουμε ευλαβικά το γόνυ στους νεκρούς μας προγόνους. Η υπόσχεση μας μια. Δεν ξεχάσαμε, δεν ξεχνάμε, θα επιστρέψουμε, πάλι με χρόνια, με καιρούς. Με την βοήθεια του Θεού, της Παναγίας Σουμελά, του Αη Γιώργη του Περιστερεώτα, του Αη Γιάννη του Βαζελώνα. Η Ρωμανία κι αν επέρασαν, ανθεί και φέρει κι άλλον» κατέληξε.

 

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του κ. αντιπεριφερειάρχη

 

 

 

Την πατρίδαμ' έχασα,

άκλαψα και πόνεσα.

Λύουμαι κι'αρόθυμο, όι-όι

ν' ανασπάλω κι' επορώ.

Ενενήντα εννιά χρόνια συμπληρώθηκαν χθες 19η Μαΐου, , από την ημέρα που ο  Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, ξεκινώντας  την δεύτερη φάση του σχεδίου των Νεότουρκων για την «τελική λύση» των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, την ίδια τελική λύση που εφάρμοσε η ναζιστική  Γερμανία στο ολοκαύτωμα του εβραϊκού λαού.

Ίδιοι οι θύτες και οι ηθικοί αυτουργοί της γενοκτονίας του ποντιακού και του μικρασιατικού ελληνισμού. Καθοδηγητής των ορδών του Κεμάλ, ο σφαγέας  Τοπάλ Οσμάν.

Οκτώβριος 1911, συνέδριο των Νεότουρκων στην Θεσσαλονίκη.  Η απόφαση που λαμβάνεται  σίγουρα θα σας θυμίσει την σημερινή ασκούμενη πολιτική του Ερντογάν:

« Η Τουρκία πρέπει να γίνει ισλαμική χώρα, όπου η θρησκεία του ισλάμ και οι ριζοσπαστικές ισλαμικές αντιλήψεις θα κυριαρχούν και κάθε άλλη διαφορετική θρησκεία θα καταπνίγεται. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η πλήρης Oθωμανοποίηση όλων των υπηκόων της Τουρκίας. Και είναι ολοκάθαρο ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με την πειθώ. Άρα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένοπλη βία. Η μουσουλμανική κυριαρχία είναι αναπόφευκτη και μόνο στους μουσουλμανικούς θεσμούς και παραδόσεις οφείλεται σεβασμός. Το δικαίωμα των άλλων εθνοτήτων να έχουν δικές τους οργανώσεις θα πρέπει να αποκλειστεί. Κάθε μορφή αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης θα θεωρείται προδοσία προς την τουρκική αυτοκρατορία. Η επικράτηση της τουρκικής γλώσσας αποτελεί ένα από τα βασικά μέσα για τη διατήρηση της μουσουλμανικής κυριαρχίας».

Έτσι ξεκινά  η γενοκτονία των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Θράκης, των Ασσυρίων και όλων των άλλων Χριστιανικών πληθυσμών.

Επικεφαλής της ο Γερμανός Συνταγματάρχης Λίμαν Φον Σάντερς,  ο οποίος ως στρατιωτικός καθοδηγητής των σφαγών προτρέπει τον Κεμάλ να  επιβάλλει για λόγους ασφαλείας  την απομάκρυνση από τα παράλια των Ελλήνων και των άλλων χριστιανικών λαών.

«Οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν  το ίδιο αποτέλεσμα που λογαριάζετε εσείς με το δικό σας σχέδιο, δηλαδή να τους ξεκαθαρίσετε με σφαγές. Με το σύστημα που σας προτείνω, ο θάνατός τους είναι βέβαιος. Αλλά πριν πεθάνουν, θα μας προσφέρουν τις πολύτιμες για το έθνος υπηρεσίες τους. Επιπλέον, οι γυναίκες τους δε θα γεννούν, κι έτσι θα λυθεί το δημογραφικό σας πρόβλημα, ενώ η μισητή κι άτιμη αυτή ράτσα θα ξεκληριστεί και θα χαθεί για πάντα μέσα σε μια γενιά, κι εσείς θ’ αποκτήσετε μια συμπαγή τουρκική ομοιογένεια, που θα δώσει στο έθνος σας μια νέα δύναμη. Και μη ξεχνάτε βέβαια τις περιουσίες και τα κτήματα που θ’ αφήσουν’ μετά το χαμό τους, που θα περάσουν στο δημόσιο, δηλαδή σε σας όλους»,αναφέρει ο Σάντερς. Αλήθεια σε τι διαφέρει η μαζική εξόντωση του ποντιακού ελληνισμού, η γενοκτονία των Ελλήνων που έχουν 28 αιώνες μόνιμης παρουσίας στην Ιωνία και τον Πόντο, από την μαζική δολοφονία των Εβραίων στους θαλάμους αερίων, από τους απογόνους του Φον Σάντερς, τον Χίτλερ, τον Χίμλερ;

Σε τι διαφέρει το Άουσβιτς από τα περιβόητα τάγματα θανάτου του Κεμάλ, τα «Αμελέ Ταμπουρού»;

Από το 1914 έως το 1924 δολοφονήθηκαν φρικτά 353.000 Πόντιοι, γυναίκες, παιδιά, βρέφη, άντρες, ηλικιωμένοι. Αν δεν είναι αυτό μαζική γενοκτονία, τότε τι είναι;

Μια Γενοκτονία που μόλις το 1994 αναγνώρισε η Βουλή των Ελλήνων. Οποία ύβρις.

Στον εκλεκτό συμπολίτη μας, πανεπιστημιακό δάσκαλο Κώστα Φωτιάδη, ανατέθηκε  τότε από το Κοινοβούλιο μας  η συγγραφή του πονήματος  της γενοκτονίας του Πόντου. Ακούστε τι λέει ο κύριος Φωτιάδης, εμφανώς πικραμένος γιατί το πολλών τόμων πόνημα του, αντί να καταλήξει μεταφρασμένο σε όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου, ειδικά δεν των συμμαχικών μας δυτικών κυβερνήσεων, συμπυκνώθηκε σε έναν τόμο.

«Η Βουλή των Ελλήνων, το 1994 όταν αναγνώρισε την γενοκτονία του Ποντιακού ελληνισμού και καθιέρωσε την 19η Μαΐου ως μέρα μνήμης της γενοκτονίας, είχε αναθέσει τότε σε μένα -και τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη να έχει την εποπτεία- τη συγκέντρωση όλων των ντοκουμέντων που στοιχειοθετούν το έγκλημα της γενοκτονίας .Μετά από οκτώ χρόνια έρευνας -χωρίς να έχω προσωπική ζωή- σε όλα τα αρχεία της Ευρώπης, συγκέντρωσα όλο αυτό το υλικό και μάλιστα, ενώ η Βουλή είχε αναλάβει όλα τα έξοδα, εγώ τότε είπα αυτό θα ‘ναι το δικό μας χρέος -των Ποντίων- το δικό μας μνημόσυνο για τους νεκρούς μας. Εμείς ζητάμε μόνο από τη Βουλή -αφού είχε ορίσει μια εξαμελή επιστημονική επιτροπή, η οποία θα ελέγξει όλο το έργο- να εκδώσει τα ντοκουμέντα αυτά. Η εξαμελής επιτροπή μίλησε με τα πιο κολακευτικά λόγια για το έργο. Ωστόσο, όμως, ήταν τα χρόνια που πιέστηκαν και δεν ήθελαν να το εκδώσουν».

Αναγνωρίζετε  την ίδια απαξία του ελληνικού κράτους στην παραχάραξη της ιστορίας της Μακεδονίας, από το γειτονικό μόρφωμα των σκοπίων;

Είδατε ποτέ καμιά κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών να αναθέσει στους ιστορικούς μας την  συγγραφή αντίστοιχου πονήματος  για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, για να σταλεί σε κυβερνήσεις, κρατικούς φορείς και επιστημονικούς συλλόγους, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης;

20η Μαΐου σήμερα και σε τούτη εδώ την φιλόξενη γη της Επισκοπής, τον τόπο  όπου εγκαταστάθηκε η αείμνηστη γιαγιά μου, το χωριό που άνοιξε θερμά την αγκαλιά του, την δεκαετία του 1920, για να υποδεχθεί τους πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, τιμούμε την θυσία των προγόνων μας. Είναι καθήκον μας να μην επιτρέψουμε την ιστορική λήθη. Η σφαγή στην Τραπεζούντα και την Σμύρνη δεν ήταν συνωστισμός των Ελλήνων, αλλά δολοφονία, ίδια και απαράλλαχτη με τους τρόπους που εφαρμόζει σήμερα ο επίγονος του Τοπάλ Οσμάν, το ISIS.

Κλείνουμε ευλαβικά το γόνυ στους νεκρούς μας προγόνους. Η υπόσχεση μας μια. Δεν ξεχάσαμε, δεν ξεχνάμε, θα επιστρέψουμε, πάλι με χρόνια, με καιρούς. Με την βοήθεια του Θεού, της Παναγίας Σουμελά, του Αη Γιώργη του Περιστερεώτα, του Αη Γιάννη του Βαζελώνα.

Η Ρωμανία κι αν επέρασαν, ανθεί και φέρει κι άλλον